شعروادبیات

یادش بخیروقتی که باهم بودیم همیشه              تورفتی از بیش من دلم برات تنگ میشه 

دلم برای چشماش دوباره باز تنگ شده               نمیدوم چی شده دل اون از سنگ شده

بزارتا فریاد بزنم شایدش به اون رسیدش             حرف دلم رو بزنم شاید که اون شنیدش

ازوقتی که تو رفتی این خونه سوت وکوره           اون عشق ما کجارفت ازمن که خیلی دوره

نمیدونی چه سخته این دردیکه من دارم             نمی دونم که تو رو نفرت یا دوست دارم

نه عشق نه نفرت این چه دردی خدایا                از این حس بدم چطور میشه شد رها 

این که میخوانید سرگذشت من است تا الآن

می توانید باور نکنید اما این سرنوشت است سرنوشت کیان

نام من هست کیان  مدتیست نزد زمینی ها  هستم مهمان    نمی دانم تا چه زمان  اما این را مینویسم برای آیندگان تابفهمند که بودم و چندی زیستم  گرچه اکنون دیگر اینجا نیستم

آری که ازراهی بسیار دور آمدم  سوار بر شهابی از نور آمدم   حالا اگر میبینی من اینجا مانده ام  گمان مبری که از سفرم جامانده ام کارهایست که باید اینجا انجام دهم ضمن اینکه نتیجه کارها را با خود  برم

من قدرت های دارم که که نمی تونم در زمین استفاده کنم ازآنها  قدرت هایی که نمیگنجددرمغز انسانها گرفته نشده ازمن تمام قدرت هایم  بدانید توانایی استفاده کردن از آنها را دارم اما به نیرو دارم احتیاج تا کارهایی انجام دهم که شما مانید هاج و واج  از نوشته های شنا نیرو میگیرم اگر نیدو نداشته باشم میمیرم میمیرم میمیرم ....................

چقدر سخته تشنه مردن در کنار چشمه         رفتن اشک ازچشمهایت با هزارویک کرشمه

                               چقدرسخته چشم انتظاری با غصه گریه زاری

                                    میدونی چقدر سخته یکی رو تنها بزاری

تونمیدونی چه سخته آخه عاشق نشدی تو            بزار برات بگم تا بفهمی حس بدم رو 

توکه از بیشم میرفتی لبخندی زدی و رفتی             به چشمهای اشکی من نگاهی نکردی رفتی

تورفتی و به عشق تومنم شدم عازم سفر              به عشق آخرین خبر نخوابیدم تا خود سحر 

هرچی یادگاری ازتو بیشم بودش سوزندم               اما به یادت عزیزم جزتو با کسی نموندم

                               تونیستی و من نشسته ام چشم به راهت

                                  تا که شاید ببینم دوباره اون روی ماهت